Δύο γυναίκες, μία φωνή: Μια αποκαλυπτική συζήτηση με τις δημιουργούς της “Άλλης Όψης”

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, δεν γιορτάζουμε απλώς· θυμόμαστε, αναλογιζόμαστε και, κυρίως, μιλάμε. Σήμερα φιλοξενούμε την Έλενα Κακολύρη και Μαρία Κατούφα, τις δύο συγγραφείς πίσω από το βιβλίο “Η Άλλη Όψη”.

Μέσα από μια συγκλονιστική συζήτηση, μας εξηγούν πώς η “λευκή σελίδα” έγινε ο δικός τους χώρος διαλόγου για να φωτίσουν τις σιωπές που πονάνε, τα σημάδια που αγνοούμε και την επιλογή που κάθε γυναίκα οφείλει στον εαυτό της: την επιλογή της δικής της ζωής.

Πώς είναι να μοιράζεσαι τη λευκή σελίδα με μια άλλη γυναίκα;

Έλενα: Είναι μια βαθιά δημιουργική και ταυτόχρονα συναισθηματική εμπειρία. Υπάρχει κατανόηση χωρίς πολλές εξηγήσεις, κοινός κώδικας, κοινές σιωπές. Στο βιβλίο μας δεν γράφαμε απλώς μια ιστορία, κουβαλούσαμε μαζί βιώματα, φόβους και ερωτήματα που αφορούν όλες μας. Η συνεργασία μάς έδωσε δύναμη, γιατί κάθε φορά που η μία λύγιζε από το βάρος του θέματος, η άλλη κρατούσε τη σκέψη ζωντανή. Και κάπως έτσι, η λευκή σελίδα έγινε χώρος διαλόγου, στήριξης και τελικά συλλογικής φωνής.

Γιατί νιώσατε την ανάγκη να γράψετε αυτό το βιβλίο;

Μαρία: Γιατί βλέπουμε γύρω μας ιστορίες που ξεκινούν αθώα και καταλήγουν τραγικά και θέλουμε να φωτίσουμε πτυχές της βίας κατά των γυναικών που συχνά μένουν κρυφές. Δεν μας ενδιέφερε μόνο το έγκλημα αλλά και η διαδρομή προς αυτό, τα σημάδια που αγνοούνται, οι σιωπές που μεγαλώνουν.

Το βιβλίο γεννήθηκε από την ανάγκη να ανοίξει ένας διάλογος, να ειπωθούν αλήθειες που συχνά ψιθυρίζονται και να δοθεί μια δεύτερη εκδοχή εκεί όπου η πραγματική ζωή δεν δίνει πάντα μια δεύτερη ευκαιρία.

Υπάρχει κάποιο κεφάλαιο ή φράση στο βιβλίο που αν δεν είχατε συνεργαστεί δε θα είχε γραφτεί έτσι;

Ε: Ναι, πολλά σημεία του βιβλίου θα είχαν διαφορετικό χρώμα αν δεν είχαμε συνεργαστεί, αλλά κυρίως η δεύτερη εκδοχή κάθε ιστορίας, το πώς δηλαδή θα ήταν αν η γυναίκα αντιδρούσε διαφορετικά. Η καθεμία έφερε οπτικές και συναισθήματα που η άλλη δεν είχε φανταστεί και έτσι οι προτάσεις απέκτησαν βάθος και υπόσταση. Η συνεργασία μας έκανε τις ιστορίες πιο ζωντανές και πολύπλευρες, όπως άλλωστε είναι και η ίδια η ζωή.

Στο οπισθόφυλλο αναρωτιέστε αν η πάλη των φύλων είναι ένστικτο ή τεχνητή
διαμάχη. Μετά τη συγγραφή αυτού του βιβλίου, σε ποιο συμπέρασμα καταλήξατε εσείς;

Μ: Έχουμε συμπεράνει εξαρχής ότι η πάλη των φύλων δεν είναι απλώς ένστικτο αλλά μια βαθιά κοινωνική κατασκευή. Οι ιστορίες μας δείχνουν πώς οι ρόλοι, οι προσδοκίες και οι προκαταλήψεις σπρώχνουν σε συγκρούσεις που θα μπορούσαν να αποφευχθούν.

Το βιβλίο μας έδειξε ότι η διαφορά δεν είναι φυσική αναγκαιότητα αλλά αποτέλεσμα επιλογών, συμπεριφορών και συστημάτων. Και γι’ αυτό η αλλαγή είναι δυνατή.

Αναφέρετε ότι η “Άλλη Όψη” πρέπει να είναι η μόνη επιλογή. Πώς μπορεί ένα βιβλίο να λειτουργήσει ως εργαλείο αυτοβοήθειας ή αφύπνισης για κάποιον που βρίσκεται σε μια κακοποιητική σχέση;

Ε: Θεωρούμε πως «Η Άλλη Όψη» μπορεί να λειτουργήσει ως καθρέφτης και οδηγός ταυτόχρονα. Βλέποντας τις ιστορίες και τις συνέπειες των επιλογών, κάποιος μπορεί να αναγνωρίσει σημάδια και μοτίβα που ίσως δεν είχε προσέξει στη δική του ζωή. Η δεύτερη εκδοχή κάθε ιστορίας, το τι θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά δηλαδή, δίνει ελπίδα και δείχνει ότι υπάρχει δρόμος για αλλαγή. Με άλλα λόγια, το βιβλίο γίνεται ένα εργαλείο αυτοπαρατήρησης και ενδυνάμωσης, χωρίς να δίνει έτοιμες λύσεις, αλλά φωτίζοντας τις δυνατότητες που έχει κάθε άνθρωπος να προστατεύσει τον εαυτό του.

Πιστεύετε ότι η κοινωνία μας εξακολουθεί να ρομαντικοποιεί τοξικές συμπεριφορές (όπως τη ζήλεια) βαφτίζοντάς τις αγάπη;

Μ: Ναι, δυστυχώς η κοινωνία συνεχίζει να ρομαντικοποιεί τοξικές συμπεριφορές. Η ζήλεια, ο έλεγχος ή η χειραγώγηση συχνά παρουσιάζονται ως πάθος ή αγάπη και πολλές φορές αυτό περνάει στα μηνύματα που λαμβάνουν οι νέες γενιές. Μέσα από την Άλλη Όψη, θέλαμε να δείξουμε ότι η αγάπη δεν δικαιολογεί τον φόβο ή την καταπίεση και ότι η αναγνώριση των “red
flags” είναι η πραγματική δύναμη.

Αν μπορούσατε να δώσετε μια μόνο συμβουλή σε μια αναγνώστρια που βλέπει
οικείες συμπεριφορές στις ιστορίες σας, ποια θα ήταν αυτή, πέρα από το να ζητήσει βοήθεια;

Ε: Η συμβουλή μας θα ήταν να ακούσει και να εμπιστευτεί τον εαυτό της. Όταν βλέπεις οικείες συμπεριφορές ή “red flags”, η πρώτη κίνηση δεν είναι μόνο να ζητήσεις βοήθεια αλλά και να αναγνωρίσεις τι νιώθεις δίνοντας αξία στα συναισθήματά σου. Η αυτοπαρατήρηση και η συνειδητοποίηση είναι τα πρώτα βήματα για να προστατεύσεις τον εαυτό σου και να πάρεις αποφάσεις που σε σέβονται και σε δυναμώνουν.

Πώς θα περιγράφατε η μία την άλλη με 3 λέξεις;

Ε: Η Μαρία είναι δημιουργική, αληθινή και πεισματάρα.
Μ: Την Έλενα θα την χαρακτήριζα πειραχτήρι, επίμονη και τελειομανή.

Θα μπορούσατε να δώσετε έναν διαφορετικό τίτλο για το βιβλίο;

Ε:Η Άλλη Όψη δεν είναι απλώς ένας τίτλος, είναι η ουσία του βιβλίου μας. Είναι η σκοτεινή πλευρά μιας σχέσης αλλά και η φωτεινή εκδοχή μιας διαφορετικής επιλογής. Είναι το πριν και το μετά, το ¨τι συνέβη¨ και το ¨τι θα μπορούσε να είχε συμβεί¨.

Για εμάς, κανένας άλλος τίτλος δεν θα χωρούσε τόσο καθαρά αυτή τη διπλή αφήγηση και αυτό το μήνυμα.

Βρες το βιβλίο εδώ!